Indonesië

thb1

thb2

Eind april verlieten we, nadat we o.a. uitbundig Songkran hadden gevierd (zie foto’s), Bangkok om Java en Borneo (Indonesische kant) te gaan bewonderen. En dat is gelukt! We begonnen in Jakarta…. Jakarta is een drukke stad met nog wel veel Nederlandse “dingetjes”. Zo waren Mark en ik blij verrast met het feit dat we er hagelslag en speculaas van Verkade konden kopen. Ook viel het al snel op dat de mensen veel spraakzamer en assertiever zijn dan bijvoorbeeld in Thailand. Het was drukker maar de mensen waren erg behulpzaam en vriendelijk. O.a. doordat we voortdurend gegroet werden met “Hello Mister!!!” (het woord Miss kenden ze blijkbaar niet) en veel praktische dingen niet zo georganiseerd waren, kwam het op ons persoonlijker over. Opvallend was ook het groot aantal mensen wat behoorlijk Nederlands sprak, en omdat er nagenoeg geen (westerse/blanke) toeristen waren, kregen we vééél aandacht.

P1090772Na 4 dagen in Jakarta Nederlandse Koloniale glorie opgespoord te hebben zijn we per vliegtuig (een bejaarde Boeing 737) naar Kalimantan (regio op Borneo) gegaan. We verbleven eerst twee nachten in het luxueuze Swiss-Bel Inn hotel voordat we aan onze vierdaagse boottocht in het National Park Tanjung Puting begonnen. Vol goede zin en de hoop dat we Oerang Oetangs en “neusapen” (Proboscis aap) zouden zien, installeerden Mark ons op de smalle, hoge, houten boot die voor ons klaar lag. Een kok, gids, kapitein en een assistent kapitein zouden ons komende dagen vergezellen om ervoor te zorgen dat het een boottocht van onze dromen zou worden. Wel dat is gelukt: ook buiten de voeder plaatsen om hebben we heel veel Oerang Oetangs gezien (en Mark heeft zelfs handjes gekregen van ze), hebben we gelachen om de lompe “neusapen” die zich ’s ochtends met een hele hoop lawaai uit de bomen lieten vallen en hebben we op primitieve wijze genoten van de rust en de geluiden van de jungle. Het hele gebied rondom het National Park wordt bedreigd door de oprukkende palmolie plantages. Dat de oerbossen (de natuurlijke habitat van o.a. de Oerang Oetang) massaal gekapt worden, hoorden we ook soms kettingzagen hun werk doen. Erg verdrietig en zorgwekkend voor mens en dier!
Omdat de leefruimte van de Oerang Oetangs met de dag kleiner wordt en ze soms als baby door mensen als huisdier gehouden worden, heeft het park behalve voederplaatsen ook soort van “opvang” locatie ingericht. Oerang Oetans krijgen, na bijvoorbeeld een opname in het “ziekenhuis” of gevangenschap, de kans om te re-integreren in het wild. De voeder plaatsen helpen hen daarbij. Onze gids hield zich, behalve met fotograferen, ook actief bezig met natuur (behoud) en hield ook regelmatig besprekingen op scholen en bijeenkomsten over de toekomst van het regenwoud met al zijn flora en fauna.

IMG_4897Vervolgens van Borneo naar Surabaya gevlogen. Ook in Surabaya op zoek gegaan naar wat Nederlands “erfgoed” maar dat was minimaal. Omdat de trein al volgeboekt was en we het idee hadden opgedaan om in Probolinggo per brommer onze tocht naar Cemoro Lawang (nabij de Bromo vulkaan) voort te zetten, zijn we een dag later al per bus van Surabaya naar Probolinggo gereisd. Busreizen zijn we inmiddels zo zat!! Helaas bleek het enige hotel wat brommers zou verhuren in Probolinggo dat niet meer te doen, dus zat er niets anders op dan de volgende dag per mini busje verder te reizen naar Cemoro Lawang. Daar een soort home stay “hotel” uitgezocht en alvast afgedaald naar de krater. Eén grote met as bedekte vlakte met daaromheen verschillende vulkanen. Best indrukwekkend! En de lucht van as en vulkaandampen indringend! Lang geleden was het één grote vulkaan maar nu is het één grote krater met daarin verschillende (actieve) vulkanen.

De volgende ochtend in alle vroegte (3.30 uur) per jeep een hoger punt opgereden om de zonsopkomst over Bromo te bekijken. Met ons waren er honderden andere (overwegend Indonesische) toeristen die hetzelfde idee hadden opgevat. Ondanks de drukte was het zeker de moeite waard! Het weer zat ons gelukkig ook mee dus goed overzicht over de kraters en mooie foto’s kunnen maken.

Omdat er in Cemoro Lawang verder niets te beleven is, zijn we dezelfde dag nog terug gegaan naar Surabaya.DSCF9856 We hadden met ons tweetjes een chauffeur met auto geregeld die ons via de Madakaripura waterval naar Probolinggo zou brengen. We wisten van te voren niet goed wat we van de waterval konden verwachten maar deze reeks watervallen waren geweldig! Een rivier kronkelende door een gorge heen en leidde ons langs de verschillende watervallen. Behalve natte voeten zouden we druip nat zijn geworden van de neerkomende watervallen als we geen poncho aan getrokken hadden. Onze gids was een wat ouder mannetje (Nasir) die nauwelijks Engels sprak maar hij was blij enthousiast. We maakten met de onderwatercamera een paar foto’s van ons drietjes die we later in Surabaya afdrukten en per post naar hem toe stuurde. Wat had ik graag zijn gezicht gezien op het moment dat hij die envelop opende :-)!

IMG_5375Vanuit Surabaya zijn we per trein naar Yogyakarta gereisd. Een mooie route in een comfortabele trein. Yogyakarta was een stuk toeristischer dan de andere plaatsen waar we tot nu toe op Java waren geweest. In Yogya een brommer gehuurd en vier dagen wezen rondrijden in de omgeving. Opvallend was onderweg de aandacht van de “locals”, alsof ze nog nooit een blanke hadden gezien. Vriendelijk, blij en behulpzaam! We hebben de meest actieve vulkaan van Indonesië, de Merapi vulkaan (betekent berg van vuur), van verschillende kanten bekeken, de (Hindoeïstische) Prambanan tempels bezocht en in verschillende steden overnacht (wetende dat Java dichtbevolkt is en een “dorp” al snel 1 miljoen inwoners heeft). Waaronder 1 nacht in het super luxe maar prachtig gelegen Manohara Hotel wat op nog geen 500 meter afstand van de Borobudur tempel lag. Omdat het zo dichtbij was, zijn we meteen na aankomst maar een kijkje gaan nemen. Vooral bovenop is de tempel indrukwekkend met zijn vele pagodes met daarin Boeddha beelden.P1100879 Grappig, maar al snel een stuk minder leuk, waren de grote groepen Indonesische studenten en families. Voortdurend wilden ze met ons op de foto. Op zich natuurlijk een compliment maar op een gegeven moment bar irritant. Alleen om 4 uur ’s nachts voelden we de rust zoals een tempel zou moeten uitstralen… Toen de deuren om 6 uur ’s ochtends voor het grote publiek opengingen, was het al snel met de rust gedaan en zijn we met ons brommertje vertrokken richting Magelang om de volgende dag vanuit daar weer terug naar Yogya te rijden.

Mede omdat Mark inmiddels (17 mei) voor de eerste keer oom was geworden van zijn nichtje Alice, vonden we het niet erg dat 22 mei onze tijd op Java afliep. Via Singapore terug naar Bangkok! In Singapore nog naar ‘s werelds grootste aquarium en dierentuin geweest. Beiden waren de moeite! De dierentuin was een stuk jungle waar de dieren zich “vrijelijk” konden bewegen.

Inmiddels weer terug in Bangkok. Een stad in opstand omdat het leger hier sinds 23 mei de macht heeft overgenomen… Behalve dat de avondklok ons belet om tot laat uit te gaan, merken we er weinig van. Voor alsnog dus geen reden tot zorgen!

 

Categorieën: Geen categorie | 2 reacties